top of page
Alle blogberichten


Bewegend leren: iets om te proberen?
Mens sana in corpore sano . Dat bewegen goed is voor het brein, wist men in het oude Rome al. Ook de gedreven professor neuroanatomie bij wie ik een tijdje geleden les volgde, benadrukte het grote belang van fysieke activiteit voor de hersenwerking. Het verklaart waarom ik mijn dochter tijdens de examenperiode geregeld aanspoorde om even te gaan wandelen – al werd die aanmoediging niet altijd enthousiast onthaald. Over beweging integreren in mijn eigen toekomstige taallessen
Nele VDB
4 apr3 minuten om te lezen


Besparen op OKAN-vervolgcoaches: een pedagogische fout
Op 18 maart 2026 publiceerde De Morgen het artikel ‘Veel minder ‘advocaten’ voor anderstalige leerkrachten. Daarin verzamelde de krant reacties op de beslissing van minister Demir om de middelen voor OKAN-vervolgcoaches met twee derde te verminderen. De krant legde haar oor te luister op een studiedag voor OKAN-leerkrachten, die zich bezorgd tonen over de beslissing. Zo ook Steven Delarue, beleidsmedewerker taal en meertaligheid aan het Onderwijscentrum Gent: “Leerlingen gaan
Nele VDB
4 apr3 minuten om te lezen


Let's chat - reacties op blogposts
WES 3 - reactie 1 op blogpost 'Een stukje privé in het onderwijs' Link naar blogpost Link naar reactie op blogpost Dag Arne Ik ben net als jij de overstap aan het maken van de privésector naar het onderwijs en had bij dit artikel meteen hetzelfde gevoel als jij. In het laatste bedrijf waar ik werkte, waren dit vragen waarover ik samen met collega’s meermaals het hoofd brak: hoe kunnen we minder vergaderen, hoe kunnen we korter vergaderen, hoe kunnen we effectiever vergaderen
Nele VDB
25 mrt3 minuten om te lezen


The last days of Pompeii: the immersive exhibition
Plots staat de straat in lichterlaaie. Vluchten heeft geen zin; het verschroeiende vuur en de verstikkende rook breiden zich razendsnel uit. Het duurt niet lang meer voor alles onder een dikke laag as zal worden bedolven, om pas 1500 jaar later te worden herontdekt… Zo eindigt mijn bezoek aan de oude stad Pompeï, slechts enkele minuten nadat ik haar voor het eerst heb betreden – een kort, maar explosief bezoek. Ik beschrijf hierboven mijn beleving van één van de VR-ervaringen
Nele VDB
18 mrt3 minuten om te lezen


Toch maar weer pen en papier?
Tijdens de HSN-conferentie van 2025 hield Joba Maréchal van Hogeschool West-Vlaanderen een pleidooi om leerlingen – of in het geval van HoWest, studenten – opnieuw vaker met pen en papier te laten werken. In de paper bij de lezing verwijst de auteur naar recent onderzoek dat overtuigend wijst op de voordelen van handgeschreven notities. Dat pleidooi is opvallend, omdat in onderwijskundige debatten vandaag vaak juist de nadruk ligt op digitalisering en het gebruik van laptops
Nele VDB
14 mrt3 minuten om te lezen


De zusjes uit het Verzonken Moeras, Lucy Strange
Dit jeugdboek stond al even te lonken vanuit onze boekenkast, wachtend op een eerste lezer. Dankbaar dat ik mijn ‘nuttige’ tijd aan de lectuur van een jeugdboek mocht spenderen nam ik het boek uit de kast, om er enkele dagen met een voldaan gevoel dit stukje over te schrijven. Verwachtingen Voordat ik het boek indook, wist ik niet meteen wat te verwachten. De titel herinnerde me aan Kinderen van het drijfzand van Efua Traoré, een kleurrijk magisch-realistisch verhaal dat zic
Nele VDB
5 mrt3 minuten om te lezen


Sprookjes volgens Locorotondo
Dat ik koos voor een show van Locorotondo als cultuurevenement is niet toevallig. Ik ken deze Herentalse circusschool sinds mijn zoon er enkele jaren geleden startte als leerling, of beter lid, want zo schools voelt het niet aan. Niet alleen de show zelf, maar ook de werking van deze warme en kleurrijke organisatie is absoluut een blogartikel waard. De show(s) van 2026 Elk jaar organiseert Locorotondo een weekend met een vijftal shows. De organisatie telt immers zoveel leden
Nele VDB
26 feb3 minuten om te lezen


Reality check: mijn culturele ontwikkeling
Dat ook koffie cultuur is, bedacht ik me, terwijl ik met een wel erg klein lepeltje de suiker door mijn hete espresso roerde. Ik stond aan de toog van een Italiaanse bar met een man die ik pas enkele uren kende en met wie ik een verrassend aangename namiddag had doorgebracht. Ik was een jaar of 26, hij moet er ongeveer 80 zijn geweest en het lot bracht ons samen in een park in de Noord-Italiaanse stad Turijn. Het was een zachte nazomerdag eind oktober. Ik was net met het vlie
Nele VDB
15 feb3 minuten om te lezen
bottom of page